Alzheimer Nedir ?

>Pogresif zihinsel gerileme, hafıza ve kognitif işlev kaybı, günlük yaşam aktiviteleri-sürdürememe

>Karakteristik olarak simetrik ve genellikle yaygın dalgalardan oluşan EEG paterni

>Teşhis genellikle benzer diğer hastalıkların denmesiyle yapılır

>Kesin teşhis sadece hastanın ölümünden sonra beyin biyopsisiyle, atrofi, yaşlılığa lir plaklar ve nörofibriller yumakların tespitiyle yapılabilir.

Alzheimer hastalığı (AH), progresif hafıza ve zihinsel işlev geriliğinin . açıkça görüldüğü, yaygın olarak bu-ıma (demans) gibi bir ruh halini işaret den, dejeneratif bir beyin hastalığıdır. BD'de, nüfusun altmış beş yaş üzerindeki esiminin yüzde beşi şiddetli demans yaşar-en, bir diğer yüzde onu demansın hafiften rta şiddete kadarki düzeylerinden sıkıntı ekmektedirler.

Yaşın artmasıyla, sıklıkta ir artış oluşur. Örneğin seksen yaşın üze-indeki kişilerde, demans görülme sıklığı ram yüzde yirmi beşten fazladır.

Otopsi çalışmaları, tüm demans olguların yüzde elli ila altmışının Alzheimer hastalığının sonucu olduğunu göstermiştir. Yüzyılı­nızda, yetmiş yaş üstü ABD nüfusunda, tfi'nin bu endişe verici artışı, bu hastalığa yüzyılın hastalığı" denmesini açıklamaktadır.

Alzheimer hastalığı, beyindeki belirgin değişikliklerle tanımlanır. Birincil özelliği, nörofibriller yumaklar ve plakların oluşu­mudur. Basitçe ele almak gerekirse, bu nö­rofibriller yumaklar ve plaklar çeşitli prote­inlerin tortularından ve hücresel çöküntü­lerden oluşan "skar dokusu"dur. Sonuç, özellikle beynin zihinsel işlevini kontrol eden kilit alanlarda, büyük oranda beyin hücresi kaybıdır.

Alzheimer hastalığı belirtileri, hafıza için özellikle önemli olan, beyindeki anahtar nörotransmitter asetilkolinin düşük düzeyine bağlanabilir.

Alzheimer hastalığının nedenleri geniş oran­da araştırılmıştır. Alzheimer hastalığıyla ilişkilendirilen çeşitli genler dolayısıyla, gene­tik faktörler çok önemli bir rol oynar. Fakat genler, Alzheimer hastalığını önceden belir­lemede önemli rol oynasa da, birçok dejene­ratif kronik hastalık gibi, çevresel faktörle­rin de önemi büyüktür. Kafaya isabet eden travmatik bir darbe, alüminyum ve/veya sili­kona kronik olarak maruz kalma, çevresel kaynaklardan toksinlere maruz kalma ve ser­best radikallerin hasarları, nedensel faktör­ler olarak gösterilmektedir.

Diğer kronik dejeneratif hastalıklarda ol­duğu gibi, yüksek oksidatif zarar, Alzheimer hastalığının gelişiminde başlıca rol oynar. Alzheimer hastalığını önlemede, antioksidan mekanizmaları destekleyecek tedaviler (bu bölümde Tedavi başlığı altında ele alın­mıştır) yardımcı olabilir.

Nörofibriller yumakların alüminyum konsantrasyonuna önem verilmektedir. Alü­minyum konsantrasyonu Alzheimer hastalı­ğına bir yanıt olarak gelişse veya henüz ta­nımlanmamış lezyonlar başlatsa da, hastalı­ğa önemli ölçüde katkı sağladığı açıktır.

Kronik olarak alüminyuma maruz kalma­nın Alzheimer hastalığı ile bağlantısı açık­tır.3 Beyindeki fazla alüminyum konsantras­yonları, artan yaşla birlikte Alzheimer hasta­lığı belirtilerinin neden daha da kötüye git­tiğini açıklayabilir. 356 sağlıklı insan üzerin­de yapılan bir araştırma, serum alüminyum konsantrasyonunun yaş ilerledikçe arttığını göstermiştir. Alzheimer hastalığı olan has­taların beyinlerinde, normal insanlardan ya da alkol, ateroskleroz veya darbeden kay­naklanan diğer farklı demans tiplerini yaşayan insanlardan, önemli ölçüde daha fazla alüminyum düzeylerine rastlanmıştır. Alü­minyum konsantrasyonunu azaltmak bazı Alzheimer hastalarına yardımcı olmuştur. Örneğin, kas içine yapılan desferrioksamin enjeksiyonu (alüminyumu durduran ve id­rarla atımını sağlayan bir şelat etmeni) iki yıldan uzun bir sürede, kırk sekiz Alzheimer hastasında zihinsel gerileme oranında önemli bir yavaşlama sağlamıştır.5 Ancak bu tarz bir tedaviyi hastalık iyice yerleştik ten sonra uygulamak çok geç olacaktır.

Alüminyum, içme suyu, gıdalar, antiasit ler ve deodorantlarda bulunur. Bunlar arasında en önemli kaynak içme sularıdır. Su yun içindeki alüminyum daha kolay emildiği için, potansiyel olarak toksiktir. Araştırmacılar. hayvanların midelerine radyoaktif formda az miktarda eriyebilir alüminyum ekleyerek çeşme suyunun alüminyum emil: mini ölçmüşler, bu bir kez maruz kalma so­nucunda, hayvanların beyin dokularına ~ miktarda alüminyum girdiğini keşfetmişle: dir. Korkutucu olan ise, sudaki alüminyun sadece doğal olarak var olmaması, a%"r zamanda suyu işlemden geçirmek için c: alüminyum (Alum şekliyle) eklenmesidir İçme suyunuzdaki alüminyum oranını öğrenmenizde fayda vardır.