ROMATİZMAL ARTRİT

       Romatizmal artrit hastalığı genellikle daha genç kesimde görülebilen özel bir artrit türüdür ve erkeklere nazaran kadınlarda daha çok yani bire-üç oranında fazla rastlanmaktadır.

Romatizmal artritin etkilediği ana bölge eklem zarıdır. Bu düzgün zar, romatizmal artrit tarafından etkilendiğinde iltihaplanır ve şişerek kızarır. Araştırıcılar, immün sistemin hastalığa karşı savaşan hücrelerinin, romatizmal artritli hastaların eklem dokularında özellikle aktif olduklarını fark etmişlerdir.
Eklem zarının iltihabına eşlik edecek şekilde eklemde başka değişiklikler de görülür. Kıkırdak içindeki doku çoğalma eğilimi gösterir. Bu da bağları, kasları ve kemikleri içerecek şekilde etraftaki dokuların aşınmasına neden olur. Romatizmal artritin yol açtığı rahatsızlığa katkıda bulunmakla birlikte, bu değişiklikler eklemlerde ayrıca bir gevşeklik yaratırlar.

Doktorunuz, romatizmal artrite sahip olduğunuzdan şüphelenirse, detaylı bir fiziki kontrol yapılmalıdır. Doktorunuz, rahatsızlıkların vücudunuzun iki ya-nında yer alıp almadığını ortaya çıkarmaya çalışacaktır. Vücudun iki yanında mevcutsa, romatizmal artrit teşhisi olasıdır, fakat bunu teyid etmek amacıyla laboratuvar testleri yapılmalıdır. Eritrosit sedimasyon hızını tespit eden özel bir kan testi, romatizmal faktör diye adlandırılan, antikor için yapılan bir diğer testte olduğu gibi romatizmal artritin varlığını teyit etmeye yardımcı olur. Romatizmal artritli beş hastadan dördü, bu anormal antikora sahiptir. Hastalık ilerledikçe, bunun gelişmesini takip etmede röntgen kullanılabilir. Özel olarak, ekleme saydam olmayan bir sıvının enjekte edildiği, artrografi adı verilen metod kullanılabilir.
Romatizmal artrit, artritin en fazla halsizleştiren biçimidir. Bu hastalığa sahip olan kişilerde, çoğunlukla, hareketliliği azaltan, şekil bozukluğuna uğramış eklemler vardır.

Bunun yanı sıra, bazı kişiler, etkilenmiş eklemlerde yer alan kasların direncinde bir azalma ile birlikte, ter ve ateş etkisi altında kalırlar. Fakat yine de romatizmal artrit'in ileri aşamalarındaki kişiler bile, etkilenen eklemlerin görünüşlerinin düşündüreceğinden daha az ağrıya ve daha fazla esnekliğe sahip olurlar.
Her ne kadar gelip gitme eğilimi gösterirse de hastalık kroniktir. Alevlenme olarak adlandırılan, hastalığın şiddetli dönemleri, şişme, ağrı, uyuma güçlüğü ve kuvvetten düşmenin azaldığı veya yok olduğu nisbi iyileşme dönemleri ile dönüşümlü olarak ortaya çıkar. Hastalığın, bir hasta için ne kadar şiddetli olacağını önceden söylemek zordur. Belirtilerin 4 veya 5 yıl boyunca aşağı yukarı sürekli olarak ortaya çıktığı kişilerin, bu hastalığın problemleriyle ömür boyu karşılaşması muhtemeldir. Bunların bazıları, 10 veya 20 yıl sonra, alevlenmiş veya gerilemiş romatizmal artrit'e sahip olacaktır. Sedi-mantasyon hızı testi sonuçları daha normal olacak, fakat bazı ağrı ve zayıflamış eklem fonksiyonları ile birlikte eklem şekil bozuklukları kalıcı olacaktır.

Romatizmal artritin dönüşümlü niteliği, araştırmacıları sorunun en fazla kafa karıştırıcı tarafı ile karşı karşıya bırakmaktadır. Hastalığın kesin çaresi yoktur. Bununla birlikte uygun tedavi çok yönlü korunma ve yaşam stilinde yapılacak değişiklikler ile çoğu hasta uzun, verimli ve normale yakın bir hayatı hastalığın ortaya çıkmasından sonra da sürdürebilir. Fakat yine de uygun tıbbi bakım bu kronik hastalık için elzemdir.