Alışveriş Sepeti
Okuduğunuz makale ile ilgili aklınıza takılan sorular için uzman kadromuz hizmetinizde.

Sorunuzu sorun, uzman kadromuz sorunuzun cevabını hemen e-posta adresinize göndersin.
Uzmana Sor
Kas Ve Kemik Hastalıkları Nelerdir
Hastalığınız hakkında merak ettiklerinizi uzmanımıza sormak için tıklayın, hemen cevaplasın.
Kemik hastalıkları hakkında bilgilerin yer aldığı makalemiz aşağıda yer almaktadır.Kemik hastalıkları hakkında bilgiye sahip olmak istiyorsanız aşağıdaki makelemize göz atmanızı tavsiye ederiz.

Akondroplazi

Cüceliğin en sık görülen nedenidir. Olguların %80 kadarı yeni mutasyonlara bağlı, diğerlerinin çoğu ise otozomal dominanttır. Homozigotlar en çok bir kaç ay yaşar. Heterozigot hastaların boy kısalığı dışında çok önemli bir sağlık sorunları yoktur. Endokondral kemikleşme aksamıştır. Bu nedenle, uzun kemikler ağırlıklı olarak tutulur; yassı kemikler genellikle normaldir.

Osteogenesis İmperfekta

Tip I kollagen üretiminin bozukluğu ile karakterli bir kemik yapımı bozukluğudur. Çoğu otozomal dominant olan başlıca 4 tipi vardır. Ağır tiplerde in-utero ölüm; hafif tiplerde ise sık görülen kemik kırıklarına rağmen, normale yakın yaşam süresi görülür. Tip I kollagenin yoğun olduğu tendonlar, deri, sklera ve dentin gibi diğer dokularda da lezyonlar görülür. Histopatolojik tanısı için morfometrik inceleme gereklidir.

Osteopetrosis

Osteoklast işlevlerinin aksaklığı ile karakterli herediter bir sendromdur; osteoklastlar sayıca artmış veya azalmış olabilirler. Otozomal resesif (ağır seyirli, ölümcül) ve otozomal dominant (hafif seyirli) tipleri vardır. Kemiklerin biçimlenmeleri ve Stres karşısında yeni biçim alabilmeleri için gerekli olan osteoklastik aktivitenin azalmış olması nedeniyle, kırılganlık artmıştır. Kemikte, iliğe yer açılamadığı için, ilik dışı alanlarda hemopoez olur ve buna bağlı bulgular da hastalığa eşlik eder. Kafa kemiklerindeki gelişme kusurları duyma ve görme bozukluklarına neden olabilir.

Metabolik Kemik Hastalıkları

Metabolik kemik hastalıkları, değişik derecelerde de olsa, vücuttaki bütün kemikleri etkileyen, konvansiyonel radyolojik yöntemlerle birbirlerinden kolayca ayrılamayan, çoğu kez birden fazla etkene bağlı olarak gelişen hastalıklardır. Bu hastalıkların ayırıcı tanılarında kemik biyopsilerinin değerlendirilmesinin önemli rolü vardır.

Osteoporozis

Kemik kitlesinin azalması ve kemiklerin bu nedenle kolay kırılabilir duruma gelmesi anlamında genel bir terimdir. Yalnız başına kullanıldığında, primer olarak da adlandırılan postmenopozal ve senil osteoporozu kapsar. Sekonder osteoporozlardan, ilaçlara bağlı veya endokrin mekanizmalar sorumlu olabilir. Tüm kemikleri değişik derecelerde de olsa tutan bu osteoporozlardan başka, yerel Osteoporoz biçimleri de vardır. Örnek olarak, yerel osteoporoz bir ekstremitenin kulanılmamasına da bağlı olabilir.

En sık görülen ve morbiditeleri yüksek olduğu için üzerinde durulması gereken postmenopozal ve senil osteoporozlardır. Bunlardan, temel olarak hormonal uyarımın (özellikle östrojenin) ve hareketliliğin azalması sorumlu tutulmaktadır. Postmenopozal osteoporozda yıkım artışı, senil osteoporozda ise yapım azalması patogenetik olarak daha ağırlıklıdır. Postmenopozal dönemde östrojenin azalması, osteoklast uyarıcısı olan interlökin 1'in artışına yol açarak osteoklastik aktiviteyi artırır. (Östrojen, interlökin 1 salgılamasını baskılayıcı etki yapar). İleri yaşlarda osteoporoz sıklığı kadınlarda 1/2, erkeklerde 1/40 olarak bildirilmektedir.

Daha Detaylı Bilgi :

Kadınlar, menopozdan sonra her yıl kemik kitlelerinin %0.5 kadarını yitirirler. Kemik kaybının en hızlı olduğu menopozun ilk yıllarında vertebralarda bu oran %5'i bulabilir. Elli yaşındaki kadınların yarıdan çoğunun, ömrünün kalan kısmında bir kırık geçireceği hesaplanmıştır. Vertebralar ve uzun kemikler farklı derecelerde etkilenebilirler. Uzun kemiklerin kimilerinde kortikal kayıp, kimilerinde medüller kayıp ön planda olabilir. Osteoporotik kemiklerde kırılma riski giderek artar; bu risk, postmenopozal kadınlarda erkeklere göre kat kat fazladır. Postmenopozal kadınlarda bu kırıkların dolaylı olarak neden olduğu mortalite, aynı yaş grubundaki tüm meme ve endometriyum kanserlerinin yol açtığından daha yüksektir.

Tanıda, rutin radyolojik incelemelerin katkısı yok sayılır. Osteoporozun direkt grafilerde tanınabilir duruma gelmesi için, kemik kitlesinin %30 kadarının kaybedilmiş olması gerekir. Yüksek çözünürlüklü bilgisayarlı tomografi, kemik mineral densitometresi ve çift enerjili X ışını absorbsiyometrisi gibi yöntemler kullanılabilir.

Histopatolojik bulgular, tutulan kemiğin cinsine, hastalığın nedenine ve dönemine bağlı olarak değişkenlik gösterir. Temel olarak, kemik trabekülleri normalden incedir. Kemik dokusunun hücresel öğelerinin birbirine oranındaki değişiklikler çoğu kez ancak morfometrik değerlendirmelerle (nicel patoloji yöntemleri ile) saptanabilecek düzeydedir.

Yüz güldürücü tedavisi olmayan bu hastalıktan "korunma" çok önemlidir. Senil osteoporoz pediyatrik bir hastalıktır sözü, çocukluk çağında yeterli-dengeli beslenme ve uygun fiziksel etkinliklerin önemini vurgular. Yirmi yaşına gelmiş bir kadının, ömrü boyunca sahip olabileceği en yüksek kemik miktarının %98'ine erişmiş olduğu kabul edilir. Dolayısıyla, osteoporoza karşı alınacak önlemlerin hedefi, kız çocuklar ve genç kadınlar olmalıdır.

Osteomalazi / Raşitism

Osteoid matriksin üretimi ile mineralizasyonu arasındaki sürenin (normalde 1-2 hafta kadar) aşırı uzaması veya mineralizasyonun gerçekleşememesidir. Büyüme döneminde görüldüğünde, uzun kemiklerde eğrilikler ve büyüme bölgelerinde (uzun kemiklerin uçlarında) daha belirgin olmak üzere biçim bozuklukları görülebilir (raşitism). Erişkinlerde oluşan tabloda ise; kemik ağrıları, kırıklar ve kırık iyileşmesinin gecikmesi gibi bulgulara rastlanır. Her iki durumdan da D vitamini eksikliği veya D vitamini metabolizması ile ilgili bozukluklar sorumludur.

Hiperparatiroidizm

Primer olanlar paratiroid hiperplazisi veya neoplazisine bağlıdır. Sekonder (daha hafif seyirli) olanlarda ise, kan kalsiyum düzeyini düşüren nedenlere bağlı olarak paratiroidlerin aşırı aktivitesi ve bu etki ile uyarılan osteoblastların osteoklastları aktive etmeleri sorumludur. Her iki durumda da yaygın osteoklast aktivitesi ve kemik yıkımı (rezorpsiyon) görülür. Rezorpsiyon, kortikal kemiklerde daha belirgindir; radyolojik ve histopatolojik olarak saptanabilen subperiosteal erozyonlar karakteristiktir. Kemikler kolayca kırılır. Histopatolojik olarak, kemik dokusunda çok sayıda osteoklastlar, osteoblastlar ve ilik alanlarında fibrozis izlenir. Uygun tedavi ile lezyonlar tümüyle gerileyebilir.

Renal Osteodistrofi

Kronik böbrek yetmezliği hastalarında görülen kemik dokusu bozukluklarıdır. Klinik ve patolojik bulgular, hiperparatiroidizm ile osteomalazinin karışımı biçimindedir. Hemodiyaliz aygıtlarına bağlanan hastalarda, diyalizat sıvılarındaki aluminyumun yeni üretilen osteoidin üzerine çökmesi nedeniyle kemiğin kalsifikasyonu engellenir. Kronik böbrek yetmezliği ortadan kaldırılamadığı sürece, hastaların tam olarak tedavi edilebilmeleri olası değildir.

Paget Hastalığı (osteitis deformans)

Bazı klinik ve histopatolojik görünümlerinin benzerliği nedeniyle metabolik kemik hastalıkları arasında da ele alınabilen Paget Hastalığı, bulguları ileri yaşlarda ortaya çıkan, paramiksovirüslere bağlı bir yavaş virüs enfeksiyonudur. Olguların çoğunda (%85) birden çok kemik tutulmuştur. Virüsler tarafından enfekte olan osteoblast ve osteoklastların hem aşırı hem düzensiz aktiviteleri nedeniyle, kemiklerde aşırı yapım ve aşırı yıkım bulguları birlikte görülür. Radyolojik olarak, litik (radyolüsent) ve sklerotik (radyoopakt) lezyonlar aynı anda aynı kemikte görülebilir. En sık tutulan, aksiyal iskelet ve pelvis kemikleridir. En sık görülen yakınma ağrıdır.

Histopatolojik olarak, kemik trabeküllerinde sement çizgilerinin oluşturduğu mozaik paterni karakteristiktir. Sement çizgileri, yap-boz oyunu parçaları biçimindeki kemik adacıklarını çevreleyen çizgiler olarak düşünülebilir. Hastalığın dönemine göre, osteoblastların ve osteoid miktarının artışı; osteoklastların sayıca artışı, belirgin rezorpsiyon ve fibrozis görülebilir. Oluşan kemik, anormal yapıda olup, kolayca eğilebilir ve kırılgandır. Ağır, poliostotik olguların bir kısmında (%5-10) lezyon alanlarında sarkoma gelişebilir.

Kemik Kırıkları

Kırıklar, açık-kapalı, basit-parçalı gibi biçimlerde sınıflanırlar. Kırılan kemiğin kırılmadan önce de anormal bir yapısı varsa, patolojik kırık terimi kullanılır.

İdealize bir kırıkta iyileşme, şu aşamaları izler:

-Kırık uçları arasında kanama ve fibrin eksüdasyonu
-İnflamatuar hücreler, fibroblastlar ve kapiller damarların ortama gelmeleri
-Bunların salgıladıkları TGF-beta, EGF ve PDGF gibi büyüme faktörlerinin etkileriyle osteoprogenitör hücrelerin uyarılmaları
-Yaklaşık 1 hafta içinde granülasyon dokusuna benzer nitelikte bir "prokallus" oluşumu
-Periosteal kısımlarda osteoblast proliferasyonu, osteoid ve immatür kemik üretimi
-Kırık uçları arasında fibröz ve hıyalin kıkırdak oluşumu
-Kıkırdağın endokondral olarak kemikleşmesi ile sekonder veya kemiksi kallus oluşması.
-Kişinin beslenme durumundan kırık alanının hareketsizliğinin sağlanmasına dek pek çok etken kırık iyileşmesi süreci üzerinde etkilidir. -Enfeksiyon, kırık iyileşmesini geciktiren en önemli etkenlerden biridir. Yeterli klinik-patolojik iletişim sağlanamadığında, patolojik kırıklarda daha belirgin olmak üzere, bütün kırıkların histopatolojik olarak kötücül kemik tümörleri ile karıştırılabilmeleri mümkündür. Bu yüzden, patolog kemik tümörlerinin tanısında yalnızca histopatolojik bulgulara dayanmaz.

Enfeksiyonlar

Kemik ve kemik iliğinin enfeksiyonları osteomiyelit olarak adlandırılır. Her tür ajan kemikte enfeksiyon etkeni olabilir.
Piyojenik osteomiyelitten hemen her zaman bakteriler sorumludur; bunlar arasında da S. aureus başta gelir. Bulaşma; kan yolu, komşuluk yolu veya doğrudan (açık yaralarda olduğu gibi) gerçekleşebilir.

İnflamasyon, başlangıçta polimorf lökositlerin ağırlıkta olduğu, kemik dokusunun yıkımı ile karakterli süpüratif bir tablo halindedir (akut osteomiyelit). Bu infiltratın oluşturduğu basınç artışı; kemiğin kısa sürede genişlemeye uygun olmayan sert yapısı nedeniyle, iskemik nekroza neden olur. Eksüda, Volkmann kanalları yoluyla periost altına yayılabilir. Burada oluşan basınç, kortikal kemikte de infarktüse neden olabilir. Bu dönemde saptanan cansız (devitalize) kemik parçacıklarına sekestrum, bunu çevreleyen reaktif yeni kemik yapımına da involukrum denir.

Zamanla, lenfositler ve plazma hücreleri sayıca artar, çevre kemik dokusunda reaktif değişiklikler oluşur ve osteoblastik aktivite belirginleşir (kronik osteomiyelit). Sklerotik değişikliklerin ön planda, süpüratif inflamasyon bulgularının silik olduğu olgular "sklerozan osteomiyelit" olarak adlandırılır. Radyolojik olarak; çevresinde minimal skleroz bulunan litik bir defekt ve histopatolojik olarak polimorf lökositlerin çoğunlukta olduğu bir infiltrat ile karakterli olgular için Brodie apsesi terimi kullanılır. Kronik osteomiyelit, sinüs oluşturarak deriye açılabilir.

Klinik bulgular, ağrı ve ateş ile karakterli olabileceği gibi, sinsi seyirli de olabilir. Olguların %5-25 kadarı kronikleşir. Enfeksiyonun tanısının geç konması ve tedavisinin yanlış-eksik yapılması kronikleşmenin önemli nedenleri arasındadır. Tüm kronik enfeksiyonların neden olabileceği sepsis ve Amiloidoz gibi komplikasyonların yanı sıra, sinüs boyunca yassı epitel hücreli karsinoma oluşumu da görülebilir.
Tüberküloz osteomiyelit, yıkıcı nitelikte, kemiğe komşu yapıları (eklem kıkırdağı, intervertebral disk, tendonlar ve çizgili kaslar) da tutan bir enfeksiyondur. Mantarlara bağlı osteomiyelitler (koksidioidomikoz, aktinomikoz, blastomikoz, kriptokokkoz, sporotrikoz) çok nadirdir.

Osteonekroz (Avasküler Nekroz)

Uzun kemiklerin medüllasında görülen ve temel olarak iskemiye bağlanan bir lezyondur. Diğer organlardaki "infarktüs"ün kemikteki karşılığı olan bu lezyona genellikle küçük arteriyol veya venüllerdeki tıkanıklıklar neden olur. Kanlanmasının özelliği nedeniyle, korteks etkilenmez; subkondral kemik ise sık tutulur. Eklem kıkırdağının altındaki kısımların infarktüsünde semptomlar ve morbidite daha yüksektir. En sık osteonekroz görülen yer femur başıdır. Bunu, femur alt ucu, humerus başı, talus ve skafoid izler. Farklı kemikleri tutan ve değişik yaş-cins dağılımı olan çok sayıda osteonekroz sendromu tanımlanmıştır.

Örnekler:

-Legg-Calvé-Perthes sendromu (femur başı epifizi)
-Freiberg Hastalığı (metatars başı)
-Kienböck Hastalığı (os lunatum).
-Histopatolojik olarak; nekroz, osteositlerin yer almaları gereken lakünlerin boş olması ile fark edilir. Zamanla, bu nekrotik lamellerin bir kısmı osteoklastlar tarafından rezorbe edilerek ortadan kaldırılır; bir kısmı ise, osteoblastlar tarafından üretilen osteoid ile çevrelenir. Ölü kemik lamelleri üzerinde dalga halinde ilerleyen osteoid, zamanla mineralize olur.
-Osteonekrozun nedeni çoğu kez açıklanamaz. Bilinen en önemli risk faktörleri arasında kemik kırıkları, steroid kullanımı, alkolizm ve barotravma gelir. Bazı medüller infarktüs alanlarında sarkomalar gelişebilmektedir.

Tümörler ve Tümör Benzeri Lezyonlar

Vücut ağırlığının önemli bir kısmını oluşturan kemiklerin tümörleri, diğer pek çok organınkilere göre nadirdir. Bunların çok büyük bir kısmını da tümör benzeri lezyonlar ve iyicil tümörler oluşturur.

Kemik tümörleri, kendilerini oluşturan hücrelerin morfolojik olarak benzedikleri normal hücrelerin adlarına göre sınıflandırılırlar. Normal bir hücre tipi ile ilişkilendirilemeyen tümör tipleri de vardır. Hemopoetik ve lenfoid sistemle ilgili neoplazmlar kemik tümörleri arasında sayılmazlar. Kemiğin malign tümörlerinin en sık görüleni metastatik tümörlerdir.

Primer kemik malignitelerinin yaklaşık %80'ini üç tümör oluşturur:

Osteosarkoma (%45)
Kondrosarkoma (%25)
Ewing tümörü (%10).

Bu tümörlerin ve pek çok diğerinin klinik-radyolojik bulguları arasında belirgin farklılıklar vardır. Belli tümörler belli yaş gruplarını, belli kemikleri ve o kemiklerin belli yerlerini tutmaya eğilimlidirler. Kemik tümörlerine yalnızca histopatolojik özelliklerine bakarak tanı koymak tehlikeli tanı yanılgılarına neden olabilir; tüm olgularda klinik ve radyolojik bulgular da değerlendirilmelidir.

Tedavi planlaması için gerekli olan evreleme işlemi (cerrahi evreleme), lezyonun tanımlanmış anatomik "kompartmanlar" içinde bulunmasına özel önem veren bir sistem olan "Enneking" sistemine göre yapılır.
 
KAS HASTALIKLARI LİSTESİ

A-Edinsel Kas Hastalıkları
a.Kas-sinir kavşağı hastalıkları
i.Myasthenia gravis
ii.Lambert-Eaton miyastenik sendromu
iii.Botulismus
b.İltihabi kas hastalıkları
i.Polimiyozit
ii.Dermatomiyozit
iii.İnklüzyon cisimciği miyoziti
iv.Diğer miyozitler
c.Kas hastalığına yol açan bazı sistemik hastalıklar
i.Tiroid hastalıkları
ii.Sürrenal hastalıkları
iii.Potasyumu ilgilendiren hastalıklar
iv.Diğer
d.Kas hastalığına yol açan bazı ilaçlar
i.Kolesterol düşürücü ilaçlar
ii.Bazı aritmi ilaçları
iii.Kolşisin
iv.Klorokin
v.D-Penisilamin
vi.Diğer

B-Kalıtımsal Kas Hastalıkları
a.Kas distrofileri
i.Kavşak tipi kas distrofileri
DMD, BMD
Otozomal dominant kas distrofileri (LGMD1)
Otozomal resesif kas distrofileri (LGMD2)
ii.Özelliği olan distrofiler
MiyoTonik distrofi (DM)
Fasiyoskapulohumeral distrofi (FSHD)
Emery-Dreifuss distrofi (EDMD)
Oküofaringeal distrofi (OPMD)
Konjenital kas distrofileri (CMD)
Distal miyopatiler
b.Metabolik miyopatiler
i.Lipid depo hastalıkları (örn: Karnitin eksikliği)
ii.Glikojen depo hastalıkları (örn: Pompe, McArdle hastalıkları)
iii.Mitokondriyal hastalıklar (örn: Kearns-Sayre)
c.Konjenital miyopatiler
i."Central-core" hastalığı
ii."Multi-mini-core" hastalığı
iii."Nemalin" miyopati
iv.Miyotübüler miyopati
v."Miyofibriller" miyopati
vi.Diğer
Yorumlar Konuya Yorum Yapın

Konu ile ilgili düşüncelerinizi paylaşın.

Diğer Makaleler
  • Primer Konjenital Immün Yetmezlik Hastalığı Özeti
  • Sistemik Sklerozis Özeti
  • Ağrı Kesici İlaçlar 2
  • Akondroplazi
  • Allogreftlerin İmmün Tanınması
  • Ampütasyon
  • Arterit Özeti
  • Artirit 2
  • Artirit 3
  • Ateş Ve Döküntü
  • Bağ Dokusu
  • Bağdoku İltihapları
  • Benign Fibröz Histiyositom (Dermatofibrom)
  • Bere Ve Morarma
  • Cerrahi Alan Operasyonları Ve Antimikrobiyal Profilaksi
  • Damla Hastalığı
  • Damla Hastalığı 2
  • Diğer Kemik Tümörleri
  • Diz Agrısı 2
  • Diz Şişmesi 2
  • Düz Kas Çoğalması
  • Düz Kas Tümörleri
  • Edinilmiş Kemik Gelişimi Hastalıkları
  • Eklem Hastalıklarında
  • Eklem Sistemi
  • Eklem Ve Hastalığı
  • Eklem Ve Kas
  • Eklemin Tümör Ve Tümör Benzeri Lezyonları
  • Eklemler
  • Enfeksiyöz Arterit
  • Etyoloji
  • Fibrohistiyositik Tümörler
  • Fibromatozlar
  • Fibrosarkom
  • Fibröz Displazi 2
  • Fibröz Kortikal Efekt Ve Kemikleşmeyen (Nonosifiye) Fibrom
  • Fibröz Tümörler Ve Tümör Benzeri Lezyonlar
  • Fibröz Ve Fibro Dsseöz Tümörler
  • Gangliyon Ve Sinoviyal Kistler
  • Hassas Kemiklerinize Nazik Davranın
  • Hiperparatiroidizm
  • Hipertermi
  • İltihap Önleyici İlaçlar
  • İskelet Kası
  • İskelet Kası Tümörler
  • Kas Ağrılar
  • Kas Ağrıması Tedavisi
  • Kas Ağrısı 3
  • Kas Ağrısı Belirtileri
  • Kas Ağrısı Hastalıkları
  • Kas Ağrısı İçin Bitkisel Çözüm
  • Kas Ağrısı Nasıl Gider
  • Kas Ağrısı Nedirr
  • Kas Ağrısı Nelerdir
  • Kas Atrofisi
  • Kas Bitkisel Tedavisi
  • Kas Hastalığı (Miyopati)
  • Kas Kemik Ağrıları
  • Kas Kemik Sistem
  • Kas Romatizması
  • Kas Sorunları
  • Kas Spazmı
  • Kas Ve Deri Sistemi
  • Kas Ve İskelet Sistemi
  • Kas Ve Kemik Ağrıları
  • Kas Ve Kemik Hastaları
  • Kas Ve Kemik Hastalıkları
  • Kas Ve Kemik Hastalıkları Belirtileri
  • Kas Ve Kemik Hastalıkları Nelerdir
  • Kas Ve Kemik Hastalıkları Nelerdir
  • Kas Ve Kemik Sistemi
  • Kas Ve Kemik Sistemi İçin Şifalı Bitkiler
  • Kas Yırtılması
  • Kas Yırtılması 2
  • Kas Zayıflaması
  • Kas-İskelet Sağlığı
  • Kas-Sinir Kavşagı Hastalıklar
  • Kemiğin Dev Hücreli Tümörü
  • Kemiğin Hücresel Elemanları
  • Kemiğin Konjenital Hastalıklar Özeti
  • Kemiğin Konjenital Hastalıkları
  • Kemik Dokusu
  • Kemik Erimesi Nedir? Nasıl Korunmalıdır?
  • Kemik Gelişiminin Edinilmiş Hastalıkları Özeti
  • Kemik Hastalıklar
  • Kemik Hastalıkları 2
  • Kemik Romatizması
  • Kemik Tümörler
  • Kemik Tümörler Özeti
  • Kemik Ve Eklem Enfeksiyonlarinin Patogenezi Ve Histopatolojisi
  • Kemik Ve Kas
  • Kemik Ve Kas Ağrılar
  • Kemik Ve Kas Sağlığı
  • Kemik Ve Kas Sağlığı Hakkında Bilgi
  • Kemik Ve Kas Sağlığı İçin Neler Yapmalıyız
  • Kemik Yapan Tümörler
  • Kemiklerin Tedavisi
  • Kesikler Ve Yaralar
  • Kıkırdak Dokusu
  • Kıkırdak Yapan Tümörler
  • Kırıklar
  • Kollarda Sinir Zedelenmesi
  • Kondrosarkom
  • Konjenital Myopatiler
  • Lamberteaton Miyastenik Sendromu
  • Leiomiyosarkom
  • Liposarkom
  • Lyme Arteriti
  • Malign Fibröz Histiyositom
  • Malnütrisyon 2
  • Mekanik Travma
  • Metastatik Hastalık
  • Miyotonik Distrofi
  • Miyozitis Ossilikans
  • Miyozitler 2
  • Mukoza Kesecik İltihabı (Bursitis)
  • Müsküler Distrofi Özeti
  • Müsküler Oisyrofi
  • Myopati
  • Nonterapötik Toksik Ajanlarla Zedelenme (Madde Alışkanlığı)
  • Nörojenik Atrofi
  • Nütrisyonel Hastalıklar Özeti
  • Omur Kayması
  • Omur Kemeri
  • Omur Kemeri Sorunları
  • Omurdaki Diğer Oluşumlar
  • Omurga Anatomisi
  • Omurga Eklemleri
  • Omurga Eklemlerinin Hareketliliği
  • Omurga İltihabı
  • Omurga Kanalı
  • Omurga Kanalı Ve Omurilik
  • Omurga Kasları
  • Omurga Kırıkları
  • Omurga Kompresyon Kırıklarında Belirtiler
  • Omurgada Bağ Sorunları
  • Omurganın Biyomekaniği
  • Omurganın Dejenera Tif Sorunları
  • Omurganın Eklem Sorunları
  • Omurganın Hareket Birim
  • Omurganın Ön Kısmında Bulunan Kaslar
  • Omurgayı Etkileyen Kuvvetler
  • Omurlarda Yeni Kemik Oluşumları
  • Öndeki Eklemler
  • Osteogenezis İmperfekta
  • Osteoid Osteom Ve Osteoblastom
  • Osteokondrom
  • Osteom
  • Osteomiyelit 3
  • Osteonekrol (Avaskoler Nekrdz)
  • Osteopetrozis
  • Osteoporoz 3
  • Osteosarkom
  • Otozomal Müsküler Distrofiler
  • Paket Hastalığı (Osteitis Deformans)
  • Pigmente Villonodüler Tenosinovit Ve Tenden Kıllfmm Dev Hücreli Tümörü
  • Psödogut (Yalancı Gut)
  • Pyojenik Dsteomyelit
  • Rabdomiyosarkom
  • Raşitizm Ve Dsteomalazi
  • Reaktif Proliterasyonlar
  • Romatoid Arterit Özeti
  • Romatoid Artrit 2
  • Romatoid Artrit 3
  • Seronegatif Spondilartropatiler
  • Sindirim Sistemi Hastalıkları Belirtileri
  • Sindirim Sistemi Hastalıkları Nelerdir
  • Sindirim Sistemi Hastalıkları Tedavisi
  • Sindirim Sistemi Hastalıkları Ve Korunma Yolları
  • Sindirim Sistemi Hastalıkları Ve Tedavi Yolları
  • Sindirim Sistemi Hastalıkları Ve Tedavi Yöntemleri
  • Sindirim Sistemi Hastalıkları Ve Tedavileri
  • Sindirim Sistemi İçin Organ Bağışının Önemi
  • Sinir Sistemi Hastalıkları Belirtileri
  • Sinoviyal Sarkom
  • Sistemik Sklerozis (Skleroderma)
  • Sterilizasyon Ve Dezenfeksiyon
  • Stresin Kas Ağrısı Üzerine Etkisi
  • Süpüratif Arterit
  • Timik Hipoplazi Digeorge Sendromu
  • Toksik Myopatiler
  • Tüberküloz Osteomiyeli
  • Vasküler Yetmezlik Zemininde Gelişen Enfeksiyonlar
  • X’e Bağlı (Linked) Agammaglobulinemi (Xla, Bruton Hastalığı)
  • Yağ Dokusu Tümörleri
  • Yumuşak Doku Tümörleri
  • Kas

    Ve

    Kemik

    Hastalıkları

    Nelerdir